|
Geschreven door Martini van Toorn
|
|
Zaterdag 12 september 2009 was het 49e Fruitcorso. Natuurlijk kon K.T.S.M. daarbij niet ontbreken. Volgens onze voorzitter heeft ktsm altijd aan alle 49 gehouden corso's een muzikale bijdrage geleverd. Er is in al die jaren best het een en ander veranderd in het uiterlijk van onze vereniging. Ik denk hierbij vooral aan het majorettenpeloton dat sinds 1962 meeloopt en toendertijd bestond uit een groepje van acht dames. Verder hebben we een groeiend aantal dames dat sinds jaren het orkest en drumband mee "bemant". En niet te vergeten de outfit van de drie onderdelen van ons korps, daar is in die tijd ook wel het een en ander aan veranderd.Het Fruitcorsocomité hoopt volgend jaar voor de 50e keer corso te houden en onze vereniging viert dan al weer het 115 jarig bestaan. Wat gaat de tijd toch snel!
Er is natuurlijk niemand meer bij de vereniging die nog iets kan vertellen over het prille begin van K.T.S.M., maar het boek geschreven door erevoorzitter dhr. van Ingen, ter gelegenheid van ons 100 jarig jubileum, geeft heel veel informatie over de K.T.S.M.-geschiedenis. Het blijft steeds weer boeiend om eens wat op te zoeken of te lezen in dit boek. Terug naar het Fruitcorso 2009. Het was een waar genoegen om het mee te mogen lopen, vond ik. Prima weer, niet te warm en gelukkig droog! Een enkel lid liep dit corso voor de eerste keer mee maar in de wandelgangen gehoord blijkt dat er inmiddels leden zijn die het corso al 40 keer of vaker hebben meegelopen. Complimenten hoor! Dan is er ook een tegengestelde versie want het blijkt dat juist onze voorzitter eigenlijk nooit meer een groots evenement als een corso mee zal kunnen lopen. Dat is toch heel wrang. De leden die het corso voor de 40e keer of zelfs al vaker meeliepen, zouden misschien eens hun beleving van de allereerste keer corso lopen op papier kunnen zetten, bedoeld voor het clubblad. Het lijkt me leuk dat de andere leden eens kunnen lezen hoe het er toen aan toe ging en het is een goede stimulans voor de overige leden om vooral door te gaan, ook op naar de 40 jaar lid of zelfs nog langer. Evenals voorgaande jaren was het een zwaar lopen voor ons. De stoet stond vaak even stil en daar wordt je doodmoe van. Het zou veel fijner zijn om aan een stuk door te kunnen lopen. Maar dat lukt gewoon niet want de wagens in het algemeen gezien, hebben tijd nodig om bochten te nemen en wat daarachter aankomt staat dan ook weer even stil en zo gaat het maar door. Toch hebben we fijn muziek gemaakt met ons allen waarbij de majoretten natuurlijk als ons visitekaartje fungeerden. Zij deden hun showtjes met veel verve. En wat te denken van de tambourmaitre met zijn mannen? Zij kregen ook nogal eens applaus, dat zegt genoeg. Bij de tribune aangekomen geeft de meeste K.T.S.M.-ers toch altijd even lichte rillingen. Het is ook niet niks als je daar langs zo'n grote mensenmenigte marcheert en muziek en show aan hen presenteert. Het applaus dat dan klinkt, klinkt als muziek in onze ktsm oren. Daar doen we het toch voor. Het gebeurt steeds vaker dat mensen langs de kant voor ons klappen terwijl we voorbij marcheren en even niet blazen. Toch is er altijd wel een of andere lolbroek die op z'n tiels staat te roepen: "Jullie moete blaoze." Af en toe zijn de orkestleden blij als het even niet hoeft en de drumband de muziek overneemt. Dan kunnen de mond/ en wangspieren weer even uitrusten. Al liep onze voorzitter dan niet mee hij zorgde wel voor een drankje toen we heel even een pauze hadden. Jammer genoeg hebben wij als deelnemend korps weinig van de steeds maar mooier wordende wagens kunnen zien, maar ze waren ook in de veiling te bezichtigen en natuurlijk schonk de regionale TV-zender er aandacht aan. Wat ik altijd jammer vind is dat op de televisie feitelijk alleen maar met name de grote wagens te zien zijn terwijl er ook jeugdwagens meerijden en dan denk je al gauw "de jeugd heeft de toekomst" toch? Laat dan die wagens ook eens zien. En ook in eigen belang en van K.T.S.M., zou ik graag de deelnemende muziekkorpsen willen zien en horen. Zonder deze korpsen zou het corso minder indrukwekkend zijn, dit soort muziek zal er altijd bij blijven horen. Hopelijk komen de programmamakers nog eens op het idee om een corso helemaal uit te zenden. Laat de zendtijd dan langer zijn maar dan zien de kijkers tenminste het gehele corso van begin tot eind. Maar goed we kijken nu al weer uit naar volgend jaar wanneer wij als 115 jarig korps mee mogen lopen in het 50e Fruitcorso.
|
|
Laatst aangepast op dinsdag, 05 januari 2010 09:43 |
