|
Op 19 juni 2010 werd het 115 jarig bestaan van K.T.S.M. gevierd.
's Morgens werden we in het gebouw op koffie/thee met een cakeje getrakteerd en daarna zouden we een korte rondwandeling gaan maken. Voordat we daar mee startten werd eerst het Wilhelmus bij het gebouw gespeeld, dit keer gedirigeerd door Ron van Duffelen. Het was trouwens een heel geregel om het korps goed opgesteld te krijgen want er waren echt heel veel muzikanten op de been. Dan daarbij liepen ook alle leerling- muzikanten in spè mee. Bij de gevorderde leerling zag je dan bijvoorbeeld een "manneke" lopen met een voor hem best groot instrument, de kleine tuba ( ongeveer 7 kg ). Ga er maar eens aan staan, laat staan ook nog mee op mars lopen. Geweldig!
Twee straten vanaf het clubgebouw begon het te spatteren wat al snel een echte regenbui werd. We bereikten al gauw een pompstation op de Beatrixlaan en konden daar even schuilen onder het afdak.
Onze uniformen hebben al heel wat regenbuien te verduren gehad vanaf de aanschaf in 1990. Tijdens de rondwandeling bij ons 100 jarig bestaan regenden we echt kletsnat. Heel jammer!
Even later vervolgden we onze rondwandeling door de stad richting het Gerechtsgebouw. Tijdens de Eurovisiemars liet Bernita goed van zich horen, juist haar piccoloklanken verrijkten de melodiepartijen. Dat was de slagroom op het toetje. Bij het Gerechtsgebouw aangekomen gingen we opstellen op de trappen want er moesten foto's worden genomen. De fotograaf en onze voorzitter verwezen ons naar de goede plaats. Dit had nogal wat voeten in de aarde, met name de dames majoretten moesten het ontgelden, zij zaten alsmaar gehurkt op één knietje. Leerlingklarinettiste Nienke stond niet erg ontspannen op de trappen. Zij moest immers tussen de bedrijven door "even" haar A- examen gaan doen bij de muziekschool. Gelukkig was de fotograaf voor haar op tijd klaar en zij ging vol goede moed naar De Plantage.
Later in het clubgebouw deelde de voorzitter mede dat ze was geslaagd met prachtige cijfers en feliciteerde haar daarmee. De hele fotosessie duurde nogal lang en kostte veel tijd en geduld zowel voor korps als de fotograaf. Na veel gelach, het fluitje van de fotograaf, gezucht en gesteun zat de sessie erop en maakten wij onze rondwandeling af.
|
